Лидия Александровна МАВЛЮТОВА-ШУРÇĂЛ

Хисеплĕ ĕçтешĕмĕр, эсир чăваш тĕнчине илем кÿме çуралнишĕн эпир нимĕн чухлĕ те иккĕленместпĕр. Эсир çырнă тарăн шухăшлă йĕркесем вулакана кулленхи утăма виçеллĕ те шанчăкпа тума хистеççĕ, шÿт-кулăшăрсем савăнăç парнелеççĕ, вĕрентсе, ăс парса калани çамрăк арушăн çеç мар, аслисемшĕн те вырăнлă. Çак тивĕçе малашне те тухăçлă пурнăçа кĕртме сунатпăр, çĕнĕ хайлавсемпе пире савăнтармалла пултăр.

Хисеплĕ Лидия Александровна, сире çавра çулпа саламласа çирĕп сывлăх, иксĕлми телей, тулăх та савăк пурнăç, пултарулăх анинче тата пысăкрах çитĕнÿсем тума сунатпăр. Хуйхă-суйхи сиртен аякран пăрăнса ирттĕр, тăванусемпе çывăх çыннусен пулăшăвне туйса пурăнмалла пултăр. Çĕр çинче мĕнпур таси, ырри, телей кÿрекени сирĕн çулпа уттăр.

Хисеплесе – «Урал сасси» хаçат ĕçченĕсем, «Шуратăл» литпĕрлешÿ пайташĕсем.